categoriƫn

Dit verhaal vertelt het tot stand komen van deze mooie ring.
 




Op een dag zat Rutger eens te googelen naar ringen. Even kijken of dat eigenlijk wel bestaat, wit gouden ringen met roze diamanten. Al snel kom je op een verkoopsite en zie je een enorm aanbod ringen staan. Het is niet echt bijzonder een ring te geven aan je liefje, behalve dat het een maandsalaris kan kosten.



Alle ringen konden op elke grootte geleverd worden, met elke steen en in elke kleur die je maar wou. Hey, ik heb een vriend die goudsmid is, dit biedt perspectieven.


 

















Na het eerste belcontact, samen op google zoeken naar type ringen, kwamen de eerste tekeningen naar voren. Meerdere steentjes, witgoud, iets met roze, maatje 16 enz… Stiekum probeer ik de maat te laten bevestigen door af en toe eens over een ring te beginnen.





    




Mooi ringetje, maar we vonden deze toch een beetje te strak en stijf, dus we gingen in de collectie van Marlies duiken. Meer organische vormen, iets minder strak, iets groter en robuster.

Ahaaaa...zegt Prasant, we gaan eens even een nieuwe tekening maken.

De nieuwe tekening wordt het:















 Wat kleinere aangepaste designs om de materiaalkosten te dekken worden afgeschoten door de kritische Rutger. Dit is hem en daarmee BASTA!

















 

Ik dacht dat ik aan maat 16 genoeg had,maar Prasant wilde ook nog de breedte van de ring weten. Weet ik veel, die rare ringen van Marlies is geen touw aan vast te knopen. Maat 16. That's it. Het ringetje blijkt toch iets duurder uit te vallen dan het eerste plan van Rutger (en ook die van Prasant). Met een beetje kloppen en meten besluiten we dat het nou eenmaal een mooie ring moet worden en dat het een centje kost. We doen allebei wat duiten in het potje en wegaan door met de originele design.


 








 



 Dan nog een steen? Roze? Of de  mooiste die er is? Prasant vindt een  hele mooie Rhodoliet, met meerdere  kleur zwemen van uitzonderlijke  kwaliteit. Dit wordt hem!




Het is bijna onmogelijk om alles verstopt te houden voor mijn nieuwsgierige vriendin. Natuurlijk staan er foto’s op m’n telefoon en elke keer als ze in de buurt komt graai ik hem uit haar handen. Deze foto zag ze kort voorbijkomen en ze dacht dat het over drugs ging. (waar ze allemaal niet over nadenkt hè). Maar ondertussen weet Kristijn genoeg van steentjes om dit een keer te herkennen. Verder wordt er over gezwegen.






Aan het werk





























Onder de microscoop worden de zettingen gezet.

De Rhodoliet in het groot.


En dan is hij af!

 
En nu hopen dat mijn liefje het mooi vindt geworden en dat ze bij me wil blijven…